Solo quiero tar baxo´l sol onde m´atopo, sé que delles
vegaes ye complicao.
Cachos de paz baxo'l sol son paz mental, sé que delles
vegaes ye complicao.
Sí, pienso demasiao nel final, pero ye prestoso fantasiar.
Polos mios enemigos, nun deseyaría ser quien soi, pero ye prestoso fantasiar...
Toi cayendo, asina que tomo'l mio tiempu mientres faigo'l viaxe, toi cayendo,
asina que tomo'l mio tiempu mientres viaxo.
"Morrería por ti", eso ye cenciello de dicir.
Tenemos una llista de persones poles que recibiríamos
una bala, una bala por ti, una bala por
cada persona qu'hai nesta habitación, pero paez
que nun veo venir munches bales, venir
munches bales.
Metafóricamente, soi'l meyor, pero lliteralmente,
nun tengo nin idea qué ye lo que fixi.
"Viviría por ti", y eso ye difícil de facer, incluso más
difícil de dicir cuando sabes que nun ye cierto, incluso más
difícil d'escribir cuando sabes qu'esta nueche había xente na to
casa qu'intentaba falar contigo, pero tu inorástilos.
Toes estes entrugues, son de verdá, ¿por
quién viviríes?
¿Por quién morreríes?
¿Y dalguna vegada mataríes?
No hay comentarios:
Publicar un comentario